Ko‘rsatish olmoshlarining talaffuzi va imlosi
«Mana» va «ana» so‘zlari bu, shu bilan birikib kelganda alohida-alohida yoziladi: mana bu, ana shu. Jonli so‘zlashuvda ular qisqarib, manavi, anovi kabi aytiladi va badiiy matnda shu ko‘rinishda ham uchraydi. Bu, shu, u, o‘sha olmoshlariga jo‘nalish (-ga), o‘rin-payt (-da), chiqish (-dan) kelishigi yoki egalik qo‘shimchasi qo‘shilsa, o‘rtada n tovushi paydo bo‘ladi: bunga, shunda, undan, o‘shanga. -cha qo‘shimchasi qo‘shilganda ham shunday bo‘ladi: uncha, buncha. Men, sen olmoshlariga -ning yoki -ni qo‘shilganda esa, aksincha, bitta n tushib qoladi va shunday yoziladi: mening, sening, meni, seni.
Sinf yozuvida «Shu daftarni anavi javonga qo‘ying, unda joy bor» deb yozilgan. «Unda»da qo‘shilgan n harfi va «anavi»ning ajratib yozilgan qismlari o‘qishni qulay qiladi.
Diktant o‘qiydigan o‘qituvchilar, bosmaga tayyorlovchi korrektorlar va dastur yozuvchilar yozilishning aniqligiga tayanadi.
Beshta ko‘rsatish olmoshini turli kelishikda yozib chiqing va qaysi birida qo‘shimcha tovush paydo bo‘lganini belgilang.
«N to‘g‘rimi?»: kartochkalarda «bunga», «buga», «shunda», «shuda» yoziladi; to‘g‘risini tanlang.