1918 – 1939-yillarda Turkiya va Eron
Usmoniylar imperiyasi Birinchi jahon urushida mag‘lub bo‘ldi; 1920-yilgi Sevr shartnomasi Turkiya hududini bo‘lib tashlashni nazarda tutardi. Mustafo Kamol boshchiligidagi milliy qarshilik harakati 1919–1922-yillarda yunon qo‘shinlarini mag‘lub etdi, 1922-yil 1-noyabrda saltanat bekor qilindi, 1923-yil Lozanna shartnomasi Turkiya mustaqilligi va chegaralarini tan oldi va 1923-yil 29-oktabrda respublika e’lon qilindi. Islohotlar davlat va dinni ajratish (1924-yilda xalifalik bekor qilindi), 1928-yilda lotin alifbosiga o‘tish, qonunlarni Yevropa namunasida o‘zgartirish, ayollar huquqlarini kengaytirish (1934-yilda saylov huquqi) va 1934-yilda familiyalar joriy qilinishini qamrab oldi; Kamolga «Otaturk» nomi berildi, u 1938-yil 10-noyabrda vafot etdi. Eronda 1921-yilda Rizoxon to‘ntarish qildi, 1925-yilda Pahlaviylar sulolasining shohi bo‘ldi; u armiya, maktablar, Tehron universiteti (1934), yo‘l va sanoatni rivojlantirdi, 1935-yildan mamlakat tashqarida «Eron» nomi qo‘llanishini talab qildi, Yevropa libosi va ayollarning ochilishi bo‘yicha qattiq choralar o‘tkazdi. 1941-yil avgustda SSSR va Buyuk Britaniya qo‘shinlari Eronga kirdi, Rizo shoh taxtdan voz kechdi va o‘g‘li Muhammad Rizo shoh bo‘ldi.
Venn diagrammasi: sinfdoshlar bilan Turkiya va Eron islohotlarini solishtiring (alifbo, ta’lim, ayollar huquqi, hokimiyat shakli, tashqi siyosat).