1918 – 1939-yillarda xalqaro munosabatlar
Birinchi jahon urushi tugagach, g‘olib davlatlar Parij tinchlik konferensiyasini (1919-yil 18-yanvar – 1920-yil 21-yanvar) o‘tkazdi, unda «Katta uchlik» – Vilson, Lloyd Jorj va Klemanso – asosiy rol o‘ynadi. 1919-yil 28-iyunda imzolangan Versal shartnomasi Germaniyani urush uchun javobgar deb topdi va unga katta reparatsiya to‘lashni yukladi; mag‘lub bo‘lgan boshqa davlatlar bilan ham alohida shartnomalar tuzildi. Vilson tashabbusi bilan tinchlik va xavfsizlikni saqlash uchun Millatlar Ligasi tuzildi, sobiq nemis mustamlakalari va Usmoniylar yerlari esa mandat tizimi asosida Buyuk Britaniya va Fransiya kabi davlatlar boshqaruviga berildi. 1921–1922-yillardagi Vashington konferensiyasi Tinch okeani masalalari va dengiz qurollarini cheklashga bag‘ishlandi, 1923-yilgi Lozanna shartnomasi esa Turkiyaning chegaralarini belgiladi. Shu shartnomalar yig‘indisi Versal–Vashington tizimi deb ataladi. Uning zaif tomoni shundaki, mag‘lub davlatlar uni adolatsiz deb bildi, ligada esa kuchli davlatlar yetishmadi va qaror ijrosini ta’minlaydigan o‘z qo‘shini yo‘q edi.
Sinfda «Parij konferensiyasi» rolli o‘yini: guruhlar Fransiya, Buyuk Britaniya, AQSH va Germaniya manfaatlarini yozib, 10 daqiqada kelishuv loyihasini tuzadi, so‘ng haqiqiy Versal shartlari bilan solishtiradi.