1918 – 1939-yillarda Buyuk Britaniya
Birinchi jahon urushida g‘alaba qozonganiga qaramay, Buyuk Britaniya iqtisodiy jihatdan zaiflashdi: u AQShdan qarzdor bo‘ldi, eski sanoat tarmoqlari (ko‘mir, to‘qimachilik) turg‘unlikka tushdi. Shaxtyorlar ish haqining kamaytirilishiga qarshi chiqdi va 1926-yil mayda umumiy ish tashlash bo‘lib o‘tdi. Siyosatda an’anaviy ikki partiya – konservatorlar va liberallar – o‘rniga 1920-yillarda leyboristlar ikkinchi yirik kuchga aylandi va 1924-yil yanvarda birinchi marta hukumat tuzdi. Imperiyada 1921-yil dekabrdagi shartnoma Irlandiyaning aksariyat qismiga dominion huquqini berdi, 1922-yilda Misrning mustaqilligi e’lon qilindi (Britaniya ba’zi vakolatlarni o‘zida saqlab qoldi), 1931-yilgi Vestminster statuti esa dominionlarning ichki va tashqi ishlardagi tengligini mustahkamlab, Britaniya Millatlar Hamdo‘stligining asosini yaratdi. 1930-yillarda Nevill Chemberlen hukumati Germaniyaga yon berish siyosatini yuritdi: 1938-yilgi Myunxen kelishuvi Chexoslovakiyaning Sudet viloyatini Germaniyaga berdi, lekin 1939-yil 1-sentabrda Germaniya Polshaga bostirib kirgach, Buyuk Britaniya 3-sentabrda unga urush e’lon qildi.
Munozara: «Myunxen kelishuvi – tinchlikni saqlash urinishi yoki xato?» Sinf ikki guruhga bo‘linib, 1938-yil ma’lumotlariga tayanib dalil keltiradi; so‘ng o‘qituvchi tarixchilarning ikki xil bahosini umumlashtiradi.