XVI–XVIII asrlarda Eron

XV asr oxirida Eron mustaqil hududlarga bo‘linib ketgan edi. Ardabildagi Safaviylar tariqati boshlig‘i Ismoil 1501–1502-yillarda Tabrizni egallab, o‘zini shahanshoh deb e’lon qildi va Safaviylar davlatiga asos soldi (poytaxti Tabriz). Davlatni mustahkamlash uchun suyurg‘ol yer egaligini cheklab, tiyul tizimini kuchaytirdi. Shoh Abbos I (1587–1629) davrida davlat eng qudratli bo‘ldi: poytaxt Isfahonga ko‘chirildi, muntazam qo‘shin tuzildi, soliq tizimi tartibga solindi, karvonsaroylar va sug‘orish inshootlari qurildi. XVIII asrda tiyul yerlarining ko‘payishi xazina daromadini kamaytirdi, soliqlar oshdi, dehqonlar xonavayron bo‘ldi. 1722-yilda afg‘on yetakchisi Mir Mahmud Isfahonni egalladi. Nodir Quli afg‘onlarni yengib, 1736-yilda Nodirshoh nomi bilan shoh bo‘ldi, Safaviylar sulolasi tugadi; u katta harbiy yurishlar qilib, 1739-yilda Dehlini egalladi, 1747-yilda o‘ldirildi. Keyin zandlar (1750–1794) hukmronlik qildi, 1796-yilda Qojarlar sulolasi (Og‘a Muhammad) hokimiyatni oldi, poytaxt Tehronga ko‘chdi; sulola 1925-yilgacha hukm surdi. Madaniyatda Isfahondagi Shoh masjidi, miniatura san’ati va Soib Tabriziy kabi shoirlar mashhur.