XVI–XVIII asrlarda Yaponiya va Koreya
XVI–XVIII asrlarda Yaponiyada rasmiy hukmdor imperator bo‘lsa-da, haqiqiy hokimiyat harbiy hukmdor — syogun qo‘lida edi; viloyatlarni daymyo knyazlari, ularning xizmatida samuraylar boshqarardi. Mamlakatni Oda Nobunaga, Toyotomi Xideyosi va Tokugava Ieyasu birlashtirdi; Ieyasu 1603-yilda syogun bo‘lib, Edo (hozirgi Tokio) shahrini o‘z hukumatining markaziga aylantirdi. Tokugava syogunligi 1867-yilgacha hukmronlik qildi. 1614-yilda xristianlik taqiqlandi, XVII asrda chet elliklarga yopiq tartib o‘rnatildi: faqat Nagasakidagi cheklangan savdo (golland va xitoy savdogarlari) qoldi. Sakkizinchi syogun Yosimune (1716–1745) dehqonchilikni rag‘batlantirib, islohotlar o‘tkazdi. Koreyada Choson (Li) sulolasi hukmronlik qilardi; 1592-yilda yapon qo‘shini bostirib kirdi, admiral Li Sun Sin floti va xalq partizanlari, Xitoy yordami bilan bosqinchilar qaytarildi, ammo mamlakat juda vayron bo‘ldi. 1627 va 1636–1637-yillarda manjurlar bostirib kirib, Koreya qirolini o‘z vassaliga aylantirdi. Qirol Yongjo (1724–1776) soliqlarni yengillashtirib, islohotlar o‘tkazdi. Madaniyatda Yaponiyada kabuki teatri va Matsuo Basyo she’riyati (xokku — uch misrali, 5-7-5 bo‘g‘inli she’r) mashhur bo‘ldi.
Maktabga kirish eshigida navbatchi kelgan mehmonlarni daftarga yozib qo‘yadi: kim bilan uchrashmoqchi va qachon kirdi. Shunda binoda kim borligi ma’lum bo‘ladi, lekin kirish biroz sekinlashadi.
Qo‘riqchilar, qabulxona xodimlari, chegara va bojxona xodimlari kim kirishini kuzatadi.
Sinf xonangizning rejasini chizing, eshiklarini belgilang va har biridan odatda kimlar o‘tishini yozing.
«Ikki orol»: sinf Yaponiya va Koreyaning XVI–XVIII asr voqealarini ikki ustunli vaqt chizig‘ida solishtiradi.