XVI–XVIII asrlarda Rossiya imperiyasi
XVI asr boshida rus yerlari Moskva atrofida birlashib, markazlashgan davlat vujudga keldi. 1547-yilda Ivan IV birinchi bo‘lib podsho (sar) tojini kiydi; 1549-yilda Zemstvo soborini chaqirdi, keyin yangi qonunlar to‘plami — Sudebnik qabul qilindi. 1565–1572-yillarda oprichnina siyosati — podshoning raqiblariga qarshi terror — mamlakatga katta zarar yetkazdi. Qozon, Ashtarxon va Sibir xonliklari Rossiyaga qo‘shib olindi. 1598-yilda Ryuriklar sulolasi tugagach «G‘alayonlar davri» boshlandi; Minin va Pojarskiy boshchiligidagi xalq lashkari 1612-yilda Moskvani Polsha qo‘shinidan ozod qildi, 1613-yilda Mixail Romanov podsho saylandi — Romanovlar sulolasi 1917-yilgacha hukmronlik qildi. Pyotr I (1682-yildan taxtda, mustaqil hukmdor sifatida 1696-yildan) 1700–1721-yillardagi Shimoliy urushda Shvetsiyani yengib, Boltiq dengiziga chiqdi, 1703-yilda Peterburgga asos soldi; 1721-yilda Nishtadt sulhidan so‘ng u imperator deb e’lon qilindi. XVIII asrda Fanlar akademiyasi, 1755-yilda M. V. Lomonosov tashabbusi bilan Moskva universiteti ochildi; Bering va Chelyuskin kabi sayohatchilar shimolni o‘rgandi. Biroq krepostnoylik saqlanib qolgani sababli Rossiya iqtisodiy jihatdan Yevropadan orqada qoldi.
«Taxt nasabnomasi»: sinf Ryuriklardan Romanovlargacha bo‘lgan voqealarni vaqt chizig‘ida joylashtiradi.