O‘zbek milliy oshxonasining o‘ziga xos xususiyatlari va rivojlanishi
O‘zbek taomlarining lazzatli bo‘lishi ikki omilga bog‘liq: birinchisi – masalliqlarning yangi, sifatli va navining yuqori bo‘lishi, ikkinchisi – taomning tashqi ko‘rinishi, xushbo‘y hidi va ajoyib mazasi; bu pazandaning mahoratiga bog‘liq. O‘zbek taomlari uchun xalq ko‘p iste’mol qiladigan go‘sht, un, guruch, mosh, no‘xat, loviya, sabzavot va ko‘katlar ishlatiladi. Go‘shtli taomlar alohida o‘rin tutadi (qo‘y, mol, ot, parranda), sut mahsulotlari keng iste’mol qilinadi. Ichimliklardan asosan qora va ko‘k choy ichiladi; choyga qand, parvarda, pashmak, novvot, asal, holva tortiladi. Taomlar tagi yarim sharsimon qozonlarda pishiriladi: masalliqlarni kovlab qovurish qulay, taom tagiga olmaydi, qozon o‘choqqa ham, gaz plitasiga ham yaxshi o‘rnashadi. O‘zbek oshxonasi boshqa xalqlar bilan o‘zaro boyiydi: yevropacha, kavkazcha, tatarcha, uyg‘urcha, qozoqcha, tojikcha taomlar qo‘shiladi, palov, xamir taomlari va suyuq taomlarimiz boshqa xalqlar dasturxonini bezaydi. Qozon va o‘choq yonida bolalar kattalarsiz ishlamaydi, chunki issiq va yong‘in xavfi bor.
Dasturxon xaritasi: o‘quvchi o‘zbek dasturxonining rasmini chizadi va 6 ta narsani nomlaydi: non, choy, qand, qatiq, 2 ta meva. Qaysi biri qaysi guruhdan ekanini belgilaydi.