«Chinor» qissasi tahlili va Said Ahmad

Said Ahmad (to‘liq ismi Saidahmad Husanxo‘jayev) 1920-yilda Toshkentda tug‘ilgan; Rassomlik bilim yurtida, so‘ng Toshkent pedagogika institutida o‘qib, uni 1943-yilda bitirgan. U «Mushtum» jurnalida ish boshlagan; hazilga moyil tabiati uchun bu jurnal ijodiy maktab bo‘lgan. Uning birinchi hikoyalar kitobi «Tortiq» 1940-yilda chiqqan, keyin «Er yurak», «Farg‘ona hikoyalari», «Cho‘l burguti», «Muhabbat» kabi ellikka yaqin kitob yozgan. Adabiyotshunoslar uni Oybekning ruhiy tasviri, G‘afur G‘ulomning yumori va Abdulla Qahhorning ixcham fikri uyg‘unlashgan adib deydi; «Kelinlar qo‘zg‘oloni» (1976) komediyasi mashhur. Romanlaridan «Jimjitlik» (1988) va uch kitobdan iborat «Ufq» trilogiyasi («Qirq besh kun», «Hijron kunlarida», «Ufq bo‘sag‘asida») ayniqsa taniqli. Urushdan keyingi qatag‘on yillarida u nohaq «xalq dushmani» deb ayblanib qamalgan, bir necha yildan so‘ng oqlangan; keyin «O‘zbekiston xalq yozuvchisi», «O‘zbekiston Qahramoni» unvonlarini olgan.