Sovet madaniy siyosati: ta’lim, yozuv, san’at

Sovet hokimiyati ta’limni kengaytirdi: yangi maktab va texnikumlar ochildi, jadid va vaqf maktablari yopildi, 1935-yilda 8–15 yoshdagi bolalarni majburiy yetti yillik ta’limga jalb qilish vazifasi qo‘yildi; ikkinchi besh yillikda 539 ta yangi maktab qurilib, umumta’lim maktablarida 931 800 o‘quvchi o‘qidi va dars 18 tilda olib borildi. 1937-yilda savodsizlikni tugatish maktablari soni 413 taga yetdi. Oliy ta’lim ham rivojlandi (1940-yilga kelib 30 ta oliy va taxminan 100 ta o‘rta maxsus o‘quv yurti), ammo darslikka ko‘ra talabalar va o‘qituvchilar orasida o‘zbeklar kam edi. Fan sohasida 1932-yil 14-oktyabrda O‘zbekiston Fanlar komiteti tuzildi, u 1940-yil 9-yanvarda SSSR Fanlar akademiyasining O‘zbekiston filialiga aylandi. Yozuv bir necha marta o‘zgartirildi: 1921–1922-yillarda arab imlosi soddalashtirildi, 1929-yilda lotin yozuviga, 1940-yil 8-mayda O‘zbekiston SSR Oliy Soveti qaroriga ko‘ra kirill yozuviga o‘tildi; rasmiy sabablar qatorida tanqidchilar bu o‘zgarishlar xalqni eski yozma meros va Turkiya kabi turkiy aloqalardan uzgan, rus tili mavqeini oshirgan deb hisoblaydi. Adabiyot va san’atda Fitrat, Cho‘lpon, Abdulla Qodiriy, Hamza, Sadriddin Ayniy bilan birga G‘afur G‘ulom, Oybek, Hamid Olimjon, Zulfiya kabi yangi avlod ijodkorlari yetishdi, 1936-yilda Toshkent davlat konservatoriyasi ochildi.