O‘zbekiston sanoati va qishloq xo‘jaligi front xizmatida
1941-yil dekabriga kelib Toshkentdagi 63 va respublikadagi 230 ta sanoat korxonasi mudofaa mahsulotlari ishlab chiqarishga o‘tdi; 14-dekabrdan harbiy korxona xodimlari safarbar qilinganlar qatoriga o‘tkazildi va ishdan ruxsatsiz ketganlarga 5–8 yil qamoq jazosi belgilandi. 1942-yilda yangi sanoat mahsuloti ishlab chiqarish ikki baravar ko‘paydi, 1943-yilda sanoat ulushi xalq xo‘jaligida 75 foizga yetdi; urush yillarida 7 ta yirik GES (Oqqovoq, Qibray, Salor, Farhod va boshqalar) qurildi, 1944-yil martida Bekobodda O‘rta Osiyodagi birinchi metallurgiya zavodining birinchi navbati ishga tushdi. Darslikka ko‘ra O‘zbekiston frontga 2000 dan ortiq samolyot, 22 mln mina va 500 000 snaryad hamda millionlab kiyim-kechak yetkazdi. Qishloqda paxta, g‘alla, qand lavlagi va boshqa mahsulotlar topshirildi (darslik urush yillarida 4 mln tonnadan ortiq paxta va 82 mln pud don topshirilganini yozadi), yangi kanallar va suv omborlari qurildi; mehnat og‘irligi ayollar, qariyalar va o‘smirlar zimmasiga tushdi, kolxozda kattalar hamda 12 yoshdan katta bolalar bajarishi shart bo‘lgan ish kunlari normasi bir yarim barobarga ko‘tarildi. Shaharlarda non kartochka bilan berildi (ishchi va xizmatchilarga kuniga 400–500 g, qaramog‘idagilarga 300–400 g), qishloqlarda kasallik va ocharchilikdan o‘n minglab kishi vafot etganini darslik yozadi. Shunga qaramay O‘zbekistonga 1 mln dan ortiq kishi, shu jumladan 200 000 bola evakuatsiya qilindi; Toshkentlik temirchi Shoahmad Shomahmudov oilasi 15 bolani tarbiyaga oldi. 1941–1944-yillarda sovet hokimiyati bir necha xalqni (qrim tatarlari, mesxeti turklari, chechenlar, ingushlar, bolqorlar, qorachoylar, Volgabo‘yi nemislari va boshqalar) majburan sharqiy hududlarga, shu jumladan O‘zbekistonga ko‘chirdi; mahalliy aholi ularga yordam ko‘rsatdi.
Hamdardlik xaritasi: o‘quvchilar evakuatsiya qilingan xalqlar va guruhlarni (korxonalar, bolalar, olimlar, ko‘chirilgan xalqlar) ro‘yxat qiladi va ularga qanday yordam ko‘rsatilganini yozadi.