«Qadrdon so‘qmoqlar» she’ri
«Qadrdon so‘qmoqlar» — uzoq yillardan so‘ng tug‘ilgan ovuliga qaytgan odamning tuyg‘ulari haqidagi she’r. Epigraf sifatida xalq maqoli «Har kimning tug‘ilgan yeri – Misr shahri» olingan: shoir o‘z ovulini dunyodagi eng go‘zal shaharlardan kam ko‘rmaydi. Lirik qahramon bolalik so‘qmoqlariga qadam bosganda, uning yuragi uzoq ayriliqdan keyin kengayib, yengil tortadi; tol, qizil kendir, uchib ketayotgan turnalar bolalik xotirasini uyg‘otadi. U yoshlik chog‘idagi do‘stlarini, birga she’r o‘qigan kunlarni va birinchi muhabbat bo‘lgan qo‘shni qizni eslaydi, ammo qiz bu yerda emas, uzoqda; ilgari bog‘lar bo‘lgan joylarni endi paxtazor bosgan — bu sho‘ro davrida paxta yakkahokimligi natijasi. Shoir alohida ikki to‘rtlikda falsafiy xulosalar beradi: birida uzoq yillar yo‘qligi sabab keksa odam uni tanimaydi, yosh bolani esa u o‘zi tanimaydi — vaqt o‘tishining isboti; ikkinchisida ikki terak o‘g‘ilga narvon bo‘lib ko‘rinadi, otasi esa bu — umr ekanini aytadi, ya’ni ota-onalar umri farzandlarini yuksaltirishga sarflanadi. She’r vatan, bolalik va vaqt haqida chuqur sog‘inch va o‘y bilan sug‘orilgan. (Misralar bu yerda keltirilmadi, faqat maqol; mazmun o‘z so‘zlarimiz bilan.)
«Qadrdon joyim»: o‘quvchilar tug‘ilgan yeri yoki bolalik joyi haqida 4 jumlalik she’riy matn (o‘z so‘zlari bilan) yozib, bir ramz (daraxt, ko‘cha) tanlaydi.