Avaz O‘tar she’rlari: «Til», «Maktab», «Fidoyi xalqim»
Uchala she’r ham g‘azal shaklida yozilgan. «Til»da shoir yoshlarni boshqa tillarni ham ona tilidek bilishga chaqiradi: til odamlarni bir-biriga bog‘laydigan, turli millatlarni do‘stlashtiradigan vositadir. Chet tilini bilish ilm va hunar eshigini ochadi, bilmagan odam esa afsuslanadi. Xalqimiz bu fikrni «Til bilgan el biladi» maqoli bilan ifodalaydi. «Maktab» she’ri maktabni ilm-madaniyat manbai deb ulug‘laydi: maktab yurtni obod qiladi, jaholat va nodonlikni yo‘q qiladi, farzandlar umrini yorug‘ qiladi, ota-onalar esa bolalarini o‘qitishi lozim. «Fidoyi xalqim»da shoir mazlum xalq ahvoliga achinadi, uning yo‘lida jonini fido qilishga tayyor ekanini bildiradi va maktabda o‘qiydigan bolalar kelajakdagi quvonch bo‘lishiga umid qiladi. Uchala she’rning umumiy g‘oyasi — bilim va xalqqa xizmat. (Misralar bu yerda keltirilmaydi; mazmun o‘z so‘zlarimiz bilan bayon qilindi.)
«Bahs»: sinf ikki jamoaga bo‘linadi — «Nima uchun chet tillarini o‘rganish kerak?» mavzusida; har jamoa 3 dalil keltiradi.