«Mahbub ul-qulub»dan hikmatlar

Navoiy «tanbih»larida odam xulqining asosiy fazilatlarini sharhlaydi. Saxovat va himmat haqida u shunday fikrlaydi: ular insoniyat bog‘ining foydali mevasi; saxovatsiz kishi mevasiz daraxtga o‘xshaydi. Oliyhimmat odam baland uchuvchi lochinga, behimmat esa sichqon poylovchi kalxatga qiyoslanadi. Isrof saxiylik emas, maqtanish uchun berilgan narsa ham saxovat emas; o‘zi yemay boshqaga beradigan kishi esa «axiy» deyiladi. Hilm — yumshoq, og‘ir-bosiqlik: u kishini hurmatli qiladi va g‘azabdan saqlaydi. Til haqida shoir ehtiyotkorlikka chaqiradi: ko‘p va o‘rinsiz gapirish, yolg‘on odamni xor qiladi, shirin va o‘rinli so‘z esa ko‘ngillarni birlashtiradi. Safar haqida esa u safarning mashaqqati odamni toblashini, dunyo bilan tanishtirishini va harakat hayot belgisi ekanini ta’kidlaydi. (Matnlar bu yerda o‘z so‘zlarimiz bilan bayon qilingan.)