«Do‘nan» hikoyasi («Yetti zog‘ora qissasi»dan)
«Do‘nan» — «Yetti zog‘ora qissasi»dan olingan hikoya. Uni qariya Baxshilla maxsum nabirasi Toshtemirga o‘z bolaligidan aytib beradi. Baxshillaning do‘nan (to‘riq) oti bor edi; ot bolaga tengdosh do‘stdek bog‘lanib qolgan, hatto uni ilon chaqishidan qutqargan. Bir kuni qishloqqa boy mehmon kelganda, qishloqdagi udumga ko‘ra, mehmon ko‘ngli yoqqan narsani sovg‘a qilib ketishi mumkin edi. Mehmon aynan Do‘nanni ma’qul ko‘rib, ertasi kuni olib ketadi. Baxshilla bir kecha-kunduz yig‘laydi, ovqat yemay, uch kunda qiltiriq bo‘lib qoladi. Ot ham yangi uyda yemay-ichmay kishnayveradi, ozib ketadi — mehmon buni ko‘rib, otni qaytarib keltiradi. Hikoya kimnidir ayblashga emas, murakkab vaziyatga tushgan odamlar va hayvonlarning nozik kechinmalarini ko‘rsatishga qaratilgan: ota ham udumga xilof qilolmay iztirob chekadi. Muallif qariya hikoyachining yoshi va tajribasiga mos og‘zaki, xalqona so‘zlar tanlagan.
Maktabga ikki viloyatdan bolalar kelgan. Ular bir xil narsani turlicha atashini payqab, bir-biridan so‘rashadi. Endi ikkalasi ham ikkala so‘zni biladi.
Tilshunos so‘zlarning farqini o‘rganadi, tarjimon fikrni boshqa tilga o‘tkazadi, radio boshlovchisi turli joylardagi odamlarga tushunarli gapiradi.
Bir narsaning ikki xil nomini bilsangiz, ikkalasini yozib qo‘ying; bilmasangiz, ertaga sinfdoshingizdan so‘rang.
«Kim aybdor?»: sinf uch guruhga bo‘linadi — Baxshillaning akasi, otasi va mehmon. Har guruh o‘z qahramonining nuqtai nazarini asoslaydi; so‘ng yozuvchi nima uchun hech kimni qoralamaganini muhokama qilishadi.