Mirtemir she’rlari
«Bu – men tug‘ilgan tuproq» she’rida shoir Vatan tuprog‘ini tog‘lar, daryolar, qumliklar bilan tasvirlaydi va uni bobolari qoni va xoki yotgan, erk uchun qurbon bo‘lganlar tuprog‘i deb ulug‘laydi; har banddan so‘ng u tuproqqa bosh qo‘yib, sadoqat bildiradi. «Onaginam» she’rida lirik qahramon onasiga farzandlik burchini o‘ta olmagani, vafot etgan onasini kuzata olmagani uchun armon chekadi va elga xizmatim senga ham xizmat deydi. «Toshbu» she’rida urush paytida dalada ishlagan, o‘nta juvonga boshliq bo‘lgan, ikki bolasini ergashtirib mehnat qilgan o‘zbek ayolining sabr-bardoshi madh etiladi; eri urushdan bir qo‘lsiz qaytadi. «Betobligimda» she’rida kasal shoir majnuntol ostiga o‘tqazishlarini bir xil iltijo bilan takror-takror so‘raydi.
To‘rt she’rning har biriga bittadan so‘zli sarlavha-tuyg‘u (sadoqat, armon, hurmat, iltijo) tanlang.