«Qiyomat qarz» hikoyasi
Hikoyada keksa cho‘pon Sarsonboy har yakshanba otiga minib, tuman bozori ko‘prigidagi choyxonaga keladi va singan darcha yonida o‘tirib kutadi. Uning o‘g‘li G‘ofir urushda halok bo‘lgan; G‘ofirning do‘sti Haydarali esa frontga ketar chog‘i unga ikkita qo‘y topshirib ketgan va qaytib kelmagan. Yigirma yildan ortiq vaqt o‘tib, qo‘ylar qirqtadan oshib ketgan, ularning har biriga qizil mato bog‘langan; Sarsonboy hali ham Haydaralini kutadi. Choyxonachi Madumar qo‘ylarni kolxozga topshirishni maslahat beradi, ovga chiqqan yigitlar bitta qo‘y sotishni so‘raydi, chol esa «omonat» deb rad etadi. Hikoya oxirida chol qo‘ylarni egasiga o‘zi qaytarishi kerakligini aytib, umid bilan uyiga yo‘l oladi.
Kutubxonachi sinf uchun bir quti kitobni olib kelishni o‘quvchiga topshiradi. O‘quvchi kitoblarni ro‘yxat bo‘yicha sanab, vaqtida qaytarib beradi va kutubxonachi keyingi safar yana unga ishonadi.
Kutubxonachilar kitob topshirishda ishonadi, qo‘shnilar bir-biriga amanat beradi, ishchi va usta mijoz buyumini asraydi.
Bugun birovdan olgan yoki qarzga olgan narsani (qalam, kitob) vaqtida qaytarishni rejalashtiring.
Sarsonboy o‘rnida bo‘lsangiz, qo‘ylarni nima qilardingiz? Fikringizni ikki jumla bilan asoslang.