Yozuvlar tarixi
Yozuv — fikrni belgilar yordamida qayd etish usuli; u tufayli bilim va tajriba avloddan avlodga o‘tadi. Ajdodlarimiz eng qadimgi davrlarda oromiy, kushon, sug‘d va o‘rxun-enasoy yozuvlarida bitganlar. Taxminan VIII asrdan to 1929-yilgacha xalqimiz arab yozuviga asoslangan eski o‘zbek yozuvidan foydalangan; Navoiy va Bobur asarlari ham shu yozuvda yaratilgan. 1930–1940-yillarda lotin harflariga asoslangan yozuv joriy etildi, keyin esa kirill yozuviga o‘tildi. 1993-yilda lotin yozuviga asoslangan hozirgi o‘zbek alifbosi qabul qilindi.
Eski kitob yoki surat tagidagi yozuv boshqa alifboda bo‘lishi mumkin va uni o‘qish uchun tarixni bilish kerak bo‘ladi. Muzeyda yoki kitobxonada bunday yozuvlarga duch kelasiz. Yozuv tarixi shuning uchun foydali.
Tarixchi qadimiy yozuvlarni o‘qiydi, muzey xodimi eksponat tagiga izoh yozadi, arxiv xodimi hujjatlarni saqlaydi.
Bir bosma yozuvdan bizning alifboga xos bitta harf yoki harf birikmasini toping va qanday tovushni bildirishini ayting.
Yozuvlar zanjirini chizing: bir qatorga yozuvlarning nomi va yillarini tartib bilan yozing, so‘ng kartochkalarni aralashtirib, sinfdoshingiz tartibga solsin.