«Ravshan» haqida. Badiiy obraz va mubolag‘a

Adabiyotning bosh mavzusi – inson, shuning uchun obraz tushunchasi adabiyotshunoslikda markaziy o‘rin tutadi. Tor ma’noda obraz – asarda yaratilgan inson siymosi; keng ma’noda esa ijodkor fikr-tuyg‘usi singdirilgan hayot manzarasi. Asarning boshidan oxirigacha qatnashadigan obrazlar bosh, faqat bir-ikki o‘rinda uchraydigan obrazlar epizodik hisoblanadi: «Ravshan»da Ravshan, Zulxumor va Hasanxon bosh, Oqqiz esa epizodik obrazdir. Mubolag‘a – narsa yoki odamning xususiyatini orttirib ko‘rsatish; uning behad kuchli ko‘rinishi bulug‘ yoki ifrot, aqlga sig‘maydigani g‘ulu deyiladi. Xalq dostonlarida mubolag‘a ayniqsa ko‘p ishlatiladi.