«Zulmat ichra nur»
«Zulmat ichra nur» – Mirkarim Osim Navoiy tavalludining 525 yilligi arafasida, o‘tgan asrning 60-yillarida yozgan tarixiy qissa. U kichik Alisherning to‘rt–olti yoshdagi bolaligini tasvirlaydi. Kitobxon Alisherning otasi G‘iyosiddin, she’r yozadigan tog‘alari, do‘sti Husayn (keyinchalik Husayn Boyqaro) bilan tanishadi. Alisher kitob va she’rni juda erta sevib qoladi; hatto g‘azal baytlarini yoddan o‘qib beradi. Oila G‘arbiy Eronga ko‘chib ketayotganda, Taft qishlog‘idagi xonaqohda olti yoshli Alisher tarixchi Sharafiddin Ali Yazdiy bilan suhbatlashadi; qaytishda esa Yazd cho‘lida ot ustida uxlab qolib, karvondan ajralib qoladi. Sarlavhadagi «nur» – kelajakdagi ulug‘ shoirning ilm va she’riyatga intilishi, «zulmat» esa u yashagan davrning qiyinchiliklari, deb izohlash mumkin.
Sarlavha mashqi: «Nur» va «zulmat» so‘zlariga o‘zingizning izohingizni bir jumlada yozing.