«Farzandlarimga o‘gitlar»
«Farzandlarimga o‘gitlar» – yozuvchining o‘g‘il-qiziga atab yozgan qisqa pandlari. Unda rost gapirish (rostgo‘y odam jasur bo‘ladi), kamtarlik, hasad qilmaslik, qo‘lidan kelmaydigan ishga va’da bermaslik, yomonlikka yaxshilik bilan javob berish kabi fikrlar bor. Yozuvchi bolalaridan o‘zidan ko‘ra ko‘proq yaxshilik qilishni va kamroq xato qilishni orzu qiladi. U shuningdek, odamga kuchli ta’sir qiladigan o‘xshatishlar ishlatadi: masalan, ko‘zgu va deraza o‘rtasidagi farq o‘zini ko‘rishga undaydi. Oxirgi pandlardan biri nomni, ya’ni obro‘ni, nondan ham qadrliroq deb biladi. Bu pandlar maqollar kabi ixcham va hikmatli.
Sport kunidagi birinchi yugurish oldidan kichik bola hayajonlanadi. Katta o‘quvchi shunchaki «Jasur bo‘l» demaydi, balki sabab bilan bitta maslahat beradi: «Boshlashdan oldin sekin nafas ol, chunki shunda tanang tinchlanadi». Bola shunday qiladi va xotirjam bo‘ladi.
Murabbiylar, to‘garak rahbarlari va yordamchi katta o‘quvchilar maslahatni sabab bilan birga aytadi.
Keyingi safar do‘stingizga o‘yin yoki maktab topshirig‘i bo‘yicha maslahat berganda, «chunki» deb sabab ham ayting.
«Mening o‘gitim»: o‘z kelajak farzandingizga 3 ta o‘git yozing va birini sinfda o‘qing.