Tasviriy ifoda – ko‘tarinki nutq vositasi

Tasviriy ifoda narsa yoki voqeani to‘g‘ridan-to‘g‘ri nomlamay, uning bo‘yoqdor, obrazli ta’rifi bilan ataydigan birikmadir: paxta o‘rniga «oq oltin», neft o‘rniga «qora oltin», o‘rmonlar o‘rniga «yer yuzining o‘pkasi». Ma’lumot jihatidan u oddiy nomdan ortiq narsa bermaydi, lekin unga his-tuyg‘u va baho qo‘shadi. Shuning uchun uni har qanday matnda ishlatib bo‘lmaydi: gazeta maqolasi, badiiy asar va tantanali nutqda u o‘rinli, ilmiy, rasmiy va ish qog‘ozlarida esa noo‘rin, chunki bu yerda aniq nom talab qilinadi. Bunday ifodalar ham omonim bo‘lishi mumkin: kontekst qaysi narsa nazarda tutilganini ko‘rsatadi (masalan, «qora oltin» ko‘pincha neft, ba’zan ko‘mir). Bir xil ifodani ko‘p takrorlash uni shablonga aylantiradi va ta’sirini kamaytiradi.