Qo‘g‘irchoq teatri
Qo‘g‘irchoq teatrida sahnada qo‘g‘irchoqlar «o‘ynaydi», ularni boshqaradigan qo‘g‘irchoqbozlar esa parda yoki to‘siq ortida ko‘rinmay turadi. Qadimdan O‘zbekiston shahar va qishloqlarida xalq sayillari va bayramlari qo‘g‘irchoq tomoshasiz o‘tmagan. Bunday teatrning ikki asosiy turi bor: qo‘lga kiyiladigan (qo‘lqopli) qo‘g‘irchoqlar va ipli qo‘g‘irchoqlar — marionetkalar. Marionetkaning boshi, qo‘llari, oyoqlari va tanasiga iplar yoki ingichka sim bog‘lanadi, qo‘g‘irchoqboz ularni yuqoridan tortib harakatlantiradi. Tajribali qo‘g‘irchoqboz marionetkani xuddi tirikdek yurgizadi va o‘ynatadi. Toshkentda marionetkalar teatri ham bor.
Kerak: jigarrang qog‘oz xalta, rangli qog‘oz, qaychi, yelim, flomaster, yirik karton quti (sahna), mato parchasi. Qadamlar: 1) Xaltaning tubidagi buklangan qanot og‘iz bo‘ladi: to‘rt barmog‘ingizni qanot ichiga, bosh barmog‘ingizni uning ostiga qo‘ying. 2) Rangli qog‘ozdan ko‘z, quloq, tishlarni qirqib yelimlang. 3) Qo‘lni xaltaga solib, og‘izni ochib-yopib gapirtiring. 4) Kartonni bir tomonidan derazali qilib kattalar kessin: bu sahna. 5) Ikki-uch kishi 4 qatorli kichik ssenariy yozing va tomosha ko‘rsating. Xavfsizlik: qaychini o‘tirib ishlating; mayda tugma va munchoqlarni og‘izga olmang; sahna kesishini kattalar bajarsin.