Ip
Eshilgan ip — tolalarni cho‘zib, bir-biriga burab yigirish orqali olinadigan ipdir. Qisqa tolalar buralganda bir-biriga mahkam yopishadi va uzun, pishiq ip hosil bo‘ladi. Qadimda odamlar o‘simlik tolasi va hayvon junini qo‘lda urchuq bilan yigirgan, keyinroq yigiruv charxi paydo bo‘lgan. Tolalar tabiiy (o‘simlikdan: paxta, zig‘ir; hayvondan: jun, ipak) va kimyoviy (zavodda yasalgan) turlarga bo‘linadi. Hozir ipni fabrikalarda deyarli o‘zi ishlaydigan mashinalar yigiradi.
Kerak: paxta momig‘i, qora karton, kiyim yorliqlari (uydan). Qadamlar: 1) Paxta momig‘idan qalamdek uzunlikda parcha yulib oling. 2) Uni barmoqlaringiz orasida bir yo‘nalishda aylantirib, ikkinchi qo‘lingiz bilan sekin torting — ip hosil bo‘ladi. 3) Buralgan ipni va buralmagan momiqni ikki uchidan torting; qaysi biri pishiq ekanini solishtiring. 4) Uydagi kiyimlarning ichidagi yorliqlarga qarab «paxta», «jun», «poliester» yozuvlarini toping va qaysi biri tabiiy ekanini jadvalga yozing. Xavfsizlik: ipni barmoqqa qattiq o‘ramang, qon aylanishi to‘xtab qolishi mumkin; ip kesish kerak bo‘lsa, kattalar yordam bersin.