An’analar — xalq xotirasidir (1)
«An’ana» so‘zi arab tilidan kirgan; u kattalardan kichiklarga, bir avloddan keyingisiga o‘tib keladigan odat va qoidalarni bildiradi. An’analarni urf-odatlarda, milliy liboslarda, taomlarda va hunarmandchilikda ko‘ramiz. Kattalar o‘z bilimini kichiklarga o‘rgatadi, shunda o‘tmishimiz bugun ham yashaydi. O‘zbekistonda kulolchilik mashhur: kulollar loydan idish-tovoq yasab, xumdonda pishiradi va naqshlar bilan bezaydi. Rishton, G‘ijduvon, Andijon, Urgut, Shahrisabz, Xorazm va Buxoro kabi joylarning laganlari o‘z naqshlari va ranglari bilan farq qiladi. Qadimda lagan nafaqat idish, balki uy bezagi ham bo‘lgan.
Qaysi guruhga kiradi?
Hovlida katta bolalar kichiklarga an’anaviy o‘yinni o‘rgatadi. Shunday o‘yinlar avloddan avlodga o‘tadi.
Do‘stingizga o‘zingiz biladigan bir o‘yinni o‘rgating.
«Mening laganim»: bolalar doira (lagan) chizib, o‘z naqshlarini bo‘yaydi; keyin devor ko‘rgazmasi qilinadi va naqshlarning ma’nosi aytiladi.